വേര്പാട്
ഇടക്കയില് നിന്നുണരുന്ന ശ്രുതിമീട്ടി ഇടറുന്ന നെഞ്ചുമായ്
ഒരു നൊമ്പരത്തിന്റെ താള വിന്യസമായ് മാറിയതെന്ന് നീ
പിന് നിലാവിന്റെ ഏകാന്തതയിലെന്നോ ജീവന്റെ താളങ്ങള് വന്നണഞ്ഞു.......
നിന്റെ തൂലിക തുംബിലുടെന്നും നിറമാര്ന്ന സ്വപ്നങ്ങള് വിരിഞ്ഞിറങ്ങി
നിറയുന്ന മിഴികളില് ഒരു സ്നേഹ സ്പര്ശന ച്ചുടുതന്നു ............
ശാന്തമായ് ഒഴുകിയ നിന് തുടിപ്പുകള് ഒരു പദ വിന്യസമായ്
മാറിയതെന്നോ ......................
അകലങ്ങളില് നീ പോയ് മറയുമ്പോള് എന് ഓര്മയില് നിന് പാട്ട് മാത്രം
എഴുതാന് കൊതിച്ചൊരുപാട് കവിതകള് നിന്
വിരലിന്റെ തുമ്പില് ബാക്കിയായി
വിരിയാന് കൊതിച്ചൊരു മുകുളമായ് നില്കുമ്പോള്
അകാലത്തില് നീ കൊഴിഞ്ഞു പോയി ....................
ശ്രീ ഗിരീഷ് പുന്തഞ്ഞെരിയുടെ സ്മരണാര്ത്ഥം
ഒരു കുമ്പിള് കണ്ണീര് പൂക്കള് മാത്രം...............
Kollam ..nannayittundu...
ReplyDelete