കോടമഞ്ഞിന് പുതപ്പില് നീ ഉറങ്ങുമ്പോള്
നിന്നെ കാണാനെന്തു രസം .......
പച്ച പൊതിഞ്ഞ നിന് മലമേടുകള്
സഹ്യ സാനുവിന്റെ താഴ്വരയാണ് നീ .......
നിന് മലമേട്ടിലെ മരുന്നു വാഹകരായ്
വന്ന ഈ മന്ദമാരുതനെന്തു സുഗന്ധം
നിന്നെ പുല്കിയുനര്ത്തുന്ന
ഈ സൂര്യബിംബതിനെന്തു ഭംഗി
ഭൂമിയിലെ സുന്ദര സ്വര്ഗമല്ലേയിത്........
ഇന്ന് , നിന്നെ കാണുമ്പോള് .............
എന്മിഴികള് ഈറനണിയുന്നു
നിന്റെ മാംസത്തെ പിച്ചിക്കീറിയിരിക്കുന്നു
നിന്റെ മാറില് റിസോര്ട്ടുകള് താണ്ടവമാടുന്നോ
നിന് വന്യ സൌധര്യത്തിന് ഗതിയിതോ .........
നിന്നെ പുതച്ചിരുന്ന കൊടയെവിടെ ?
നിന്നെ പുല്കിവന്ന മാരുതനെവിടെ ?
വിറയ്ക്കുന്നെന് കാല്കള്...........
ചുട്ടുപോള്ളുന്നേന് ദേഹം ......
കാടനാം മനുജന്റെ കൈയേറ്റഭാരം
എവിടോഴുക്കുമീ പാപഭാണ്ഡം
എനിയെന്നുമാറും നിന്റെ കഷ്ടകാലം
ആരുനല്കും നിനക്കിനി ശാപമോക്ഷം ..................
No comments:
Post a Comment
അഭിപ്രായങ്ങള് കുറിക്കുക